Zolang Higgs niet gevonden wordt, is het voornaamste doel van de experimenten om het gebied waarbinnen de massa van Higgs moet zitten, verder in te perken. De harde ondergrens staat al jaren op 114,6 GeV, de maximale energie die de LEP versneller, de voorganger van de LHC in Genève, bereikte. De bovengrens varieert logaritmisch als functie van de massa van Higgs en is dus rekbaar, tot ongeveer 190 GeV. Nu blijkt uit de resultaten van Tevatron dat 170 GeV als massa voor Higgs is uitgesloten. De nieuwe resultaten komen overigens goed overeen met sterke indirecte aanwijzingen van de LEP gegevens dat het Higgs deeltje lichter moet zijn dan 150 GeV.

Het Tevatron heeft de smaak te pakken en bundelt de krachten tot de versneller in 2010 stopt. Twee onafhankelijke experimenten die bij Tevatron naar Higgs zoeken (CDF en DZero) werken nu samen en verdubbelen zo de hoeveelheid data. Deze hoeveelheid data is van cruciaal belang, omdat een verbetering van de statistiek de mogelijkheden om Higgs te vinden vergroot. Het gebied rond een massa van 170 GeV was voor Tevatron te behappen omdat daar de verhouding signaal/achtergrondruis het best is. Door de hoeveelheid data te vergroten kan Tevatron een groter gebied gaan aftasten op zoek naar de massa van Higgs.

Toch is het Tevatron voor veel onderzoekers niet alleen een concurrent. Tevatron vormt ook een proeftuin voor de LHC fysica en techniek. Het onderzoek dient mede ter voorbereiding op bepaalde fysische verschijnselen van de LHC. Zo werd op 25 juli bekendgemaakt dat paren van Z-bosonen waren gesignaleerd. Het waarnemen hiervan is ook voor de Higgs fysica bij de LHC een interessant verhaal. Daarnaast hebben veel onderzoekers van de LHC ook bij Tevatron gewerkt tijdens hun wetenschappelijke loopbaan, omdat er nu eenmaal niet veel versnellers van dit kaliber bestaan. Nederlandse fysici en technici werken zowel in de Verenigde Staten mee als bij CERN aan de LHC. Dat levert verschillende visies op over de uitkomst van de strijd.

Het Higgs deeltje is het ontbrekende deeltje in het Standaard Model en is nodig om massa netjes in het model in te passen. Wetenschappers hebben het Higgsveld vergeleken met een VIP die een zaal journalisten binnenloopt: door de journalisten die op hem aflopen vertraagt zijn beweging, en lijkt het alsof hij massa heeft. Zo geeft Higgs massa aan materiedeeltjes. Higgs kan in versnellers geproduceerd worden bij een botsing tussen elementaire deeltjes met hoge energie (protonen en elektronen) en vervolgens indirect in detectoren gemeten worden. De massa van Higgs wordt in elektronvolt gegeven, een maat voor energie, om te zetten via Einsteins E=Mc2.